De wallen op mijn kin.. 

Mijn nachten zijn momenteel gebroken nachten, iedere ouder wel bekend. Het is eigenlijk prima te doen, zolang die kleine op hetzelfde tijdstip wakker wordt, niet te vaak wakker wordt, en meteen weer verder slaapt. Toch? Maar dat is het natuurlijk niet altijd, en al helemaal niet in die begin weken. Als ik het heb over het toppunt van vermoeidheid en van geduld, dan denk ik aan die nachten in de eerste weken…. Het is twee uur ’s nachts, ik lig niet op bed; maar ik sta met een onrustige baby van 4 weken oud in de draagzaak te wiebelen, te … Lees verder De wallen op mijn kin.. 

Hormonen – de mindf*ck

Ik zit aan tafel een boterham te eten met mijn dochter, peuterleeftijd. Naast mij zit de jongste, zoontje, en 3 maanden inmiddels. De sfeer slaat plots om: mijn zoontje krijgt honger en gaat snel van onrust naar brullen. Mijn dochter zet het ook op een krijsen omdat ze de korstjes niet wil eten.. Twee krijsende kinderen, dat klinkt vast herkenbaar. Maar ik wil het even hebben over de stress die bij mij ontstaat. Want die hormonen… door die hormonen schiet de stress meteen naar level 10.  Het huilen van mijn baby gaat “door merg en been”. Sinds ik moeder ben … Lees verder Hormonen – de mindf*ck

Baby-sabbatical | Superwoman

Ik open mijn laptop weer na 4,5 maand en ik hoop dat ik mijn wachtwoord nog weet. Nauwelijks aan werk gedacht, en dat is niet omdat ik er geen zin in had. Moederschap is de beste afleiding (en aanvulling) op mijn werk. Het is bizar hoe mijn brein werkt. Hoe committed ik was om mijn werk tot een goed einde te brengen voor mijn verlof startte, hoe snel die werk-gedachten als sneeuw voor de zon verdween na 1 dag van mijn verlof. Want geloof me, zwanger zijn is hard werken en je takelt steeds meer af. Zo voelde dat voor … Lees verder Baby-sabbatical | Superwoman