Werk loslaten

Deze week is het deadline-week op mijn project en al mijn collega’s zijn in rep en roer om het werk af te krijgen. Ik zit in drie verschillende teams, en juist in deze dagen is dat lastig. Iedereen ‘moet iets van me’. Ik merk dat ik dan ongeduldiger word, soms wat kortaf, ik wil mijn werk snel doen. Juist als er dan iets tegen zit (Murphy’s law…), kan ik dat natuurlijk niet gebruiken. Pff.. 

Van mijn coach had ik geleerd dat deze stress een risico is. Ik kan in een robot-modus komen, een soort tunnelvisie waarbij je alleen nog maar let op het halen van de deadline. Ik let dan niet meer zo goed op mijzelf, en mijn lichaam. En gelukkig herkende ik dat ook bij mijzelf. Ik had inderdaad weinig oog voor een pauze. Het viel mijn collega op dat ik bijna in mijn laptopscherm zat, voorover gebogen en super serieus kijkend. En toen ik daarvan opkeek had ik ook al 2 uur niet meer opgestaan om koffie of water te halen. Ahhhhh… dat is niet zo handig. 

In zo’n drukke week heb ik juist ontspanning nodig. Kleine ontspannen momenten zoals koffie halen en een babbeltje maken. Maar ook grote momenten als ik thuis kom. Hardlopen, wandelen. Gelukkig had ik deze week een leuk bezoekje naar een AirBnb gepland. Een houten huisje op de boerderij, tussen de koeien, schapen en andere leuke dieren. Daar stond ook een hottub. Eén van de ultieme relax-momenten voor mij. Dikke prima dus!

Dus daar zat ik, midden in een weiland, begroet door de koeien toen ik uit mijn auto stapte. De huiskat die me opwacht. De hottub was opgewarmd, en daar streek ik neer. Het mooie is: ik kan ook echt helemaal niks. Opstaan uit de hottub is koud. Met natte handen pak ik mijn boek of telefoon ook niet meer op. En dus rest niks anders dan stil zitten, relaxen en naar de hemel kijken. Mooi toch? 

Ik dacht dus dat ontspannen niet zo moeilijk is. Als je op de juiste plek bent (check), met de juiste middelen om je heen (check), en geen afleiding (ook check). Dan moet dat stress loslaten vanzelf goed gaan. Nou het is toch moeilijker dan ik dacht. Pieker-momenten kwamen boven drijven. Ik dacht nog steeds na over mijn werk en hoe ik zaken aan zou pakken. Ik voelde me gejaagd, onrustig. Dat ontspannen gevoel komt me niet aanwaaien. Het is onwijs moeilijk! 

Daar, in die hottub, heb ik mezelf streng toegesproken. Waarom zou ik over werk nadenken als ik nu in een fijne omgeving ben? “Ik heb niet iedere dag een hottub thuis staan, dus geniet er nou maar van.“ Ik keek naar de sterren boven me, en besefte hoeveel meer sterren ik zie dan in Amsterdam. Het geknetter van het vuur dat de hottub opstookt. Het warme water. Vriendlief die een glaasje wijn komt brengen. Stukje bij beetje liet ik mijn werk los, maar ik moest er flink mijn best voor doen. 

De volgende dag was ik weer op mijn werk, en dit keer pakte ik het iets anders aan. Ik liet mijn werk uit mijn handen vallen rond half 4, sprong de auto in, op naar de hottub. “Mijn werk haal ik morgen wel in”, dacht ik. Dag 2 op de boerderij werd ik weer opgewacht door de koeien, en dit keer bleef ik wat langer hangen. Toen ik die avond wederom in de hottub zat, toen viel er eindelijk een ontspannen gevoel over me heen. Het gevoel dat ik nergens meer naar toe hoef. Het gevoel dat ik me heel klein voel onder die mooie sterren, echte stilte, en het warme water als een warme deken om me heen. Ik heb geslapen als een roos. En ik weet als geen ander: loslaten kost kracht. Ontspannen kost energie. Het is hard werken, maar het is het meer dan waard! 

IMG_3396.jpg

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s